Niik's profile**~Niik_Niik~**PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    September 28

    โดนครอบงำ เเต่ยังกลับมาได้

    หลังจากที่ลัทธิ Hi5 ทำให้เราปั่นป่วนไปพักใหญ่
     
    ก็กลับมาเป๊ซเป๊ซเหมือนเดิมเเล้ว (โดนคาดคั้นมา)
     
    อาทิตที่ผ่านมามีเรื่องให้ประทับใจมากๆ   นั่นคือ....เเท่นเเท๊น
     
     BeDaling comeback to Thailamd เป็นที่เรียบร้อยเเล้ว 
     นึกว่าจะเป็นเหมือน 1-2-Go  ซะเเร้ว
     
    เพื่อนๆหลายๆคนคง งงๆที่ทำไมมีคนแปลกมา   มาในนามแฝงของนิค 
    ไม่ต้องตกใจมันคือ ฮะบอยนั่นเอง  มาถึงก็ปั่นป่วนวงการ MSN ทันที
     
    และต้องขอขอบใจที่ทุกคนใหการต้อนรับเเละทำการ Happy Birthday ฮะบอยด้วย
     
    จะเห็นได้ว่าเป็นคนขาดความอบอุ่นอย่างรุนเเรง 
     
    ที่บ้านไม่ต้อนรับ  ขาดเพื่อน  และเเฟนไม่มี  ทำให้ต้องมาอาศับห้องของเราอยู่(อย่างน่าไม่อายเป็นที่สุด)
     
    เเต่ฮะบอยจะรู้มั๊ยว่าทำให้เราเรทตก  แอบไปคุยกะฮะหนุ่มๆๆๆๆๆของเรา
    เง้อ....เค้าจะเข้าใจว่างายเนี่ย      ไม่ได้การซะเเร้ว
    นี่ไม่ได้เป็นการแก้ตัว  เเต่เเค่บอกว่า  นิคกะฮะบอยเป็นเพื่อนสนิทการจริงๆ  ก็เท่านั้น...
    เเต่ฮะบอยเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของนิคเลย   เข้าใจนิคมากที่สุดก็ว่าได้ 
    ถึงเเม้จะอยู่ไกลกันขนาดที่นิคเองก็ไปไม่ถึงเเต่ก็ยังคิดถึงเเละก็เป็นห่วง  ไม่น้อยไปกว่าที่ฮะบอยคิดถึงเรานะ
     
    สุดท้าย...ฮะบอยจะเป็นเพื่อนรัก (รักษาเพื่อน)ของนิคตลอดไป   
    มีความสุขกับอายุ 23 ให้มากๆ  ปริญญาใบนี้นิคภูมิใจกะฮะบอยด้วย  เพราะนิคมีส่วนช่วยนิดนึง
    (เพราะโง่ภาษาอังกฤษช่วยมากไม่ได้เด๋วงานเค้าเสีย)   ถือว่าเป็นของขวัญวันเกิดอายุ  23 ก็เเล้วกันนะจ๊ะ
    หวังว่าคงชอบของขวัญที่ทำให้นะ   อย่าลืมใส่นาฬิกาบอกเวลาด้วย  ตั้งใจเก็บเงิน(ที่มีอยู่น้อยนิด) มาซื้อเลยนะเฟ่ย
    พูดเเล้วภูมิใจตัวเองชิบหาย  มีของขวัญให้เพื่อนเเต่ไม่มีปัญาซื้อใส่เองเเถมมีหนี้อีกต่างหาก
     
    ปล.   อยากไปงานรับปริญญามากๆ  เเต่เค้าคงไม่มีปัญญาไป  
    ปล.2  อย่ามาแอบเล่นเอ็มคนอื่นเข้าใจมั๊ย  อย่าแอบมายุใครเค้าให้เชียร์ตัวเองด้วย
     
     
     
    รักและคิดถึง BeDaling
     N i i k
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    August 24

    เรื่องโรแมนติก

     
     
     
    วันนี้ว่างๆเลยได้มีโอกาสดูหนังเรื่องนึง ทำให้ได้คิดถึงความโรเเมนติก
    เราเลยลองเช็คเรทความโรแมนติกของเเต่ละคนดู
    มาลองดูซิว่า  ความโรแมนติกของทุกคนเป็นไงบ้าง
    (อ่านเเล้วไม่ต้องตกใจที่มีความโรแมนติกของตัวเองอยู่ในนี้นะจ๊ะ...อิอิโดนหลอกให้ตอบอ่ะดิ)
     
     
     
     เพื่อนสาวคนเเรกตอบว่า : ติดฝนกะเเฟนเป็นอะไรที่โรแมนติกที่สุดเเล้ว
     
    เพื่อนอีกคนบอกว่า : แฟนเอาของมาเซอร์ไพร้ซ์ถึงหน้าบ้านมั้ง  ดูน่ารักดี (เหมือนหน้าตาเธอเลย)
     
    เพื่อนตัวเล็กของเราบอกว่า : ไม่มีอะไรที่โรแมนติกสำหรับเธอ  คบกันแบบเพื่อนดีเเล้ว(ไร้ความโรแมนติกสิ้นดี 555++)
     
    เพื่อน(ปาม)สนิทของเราบอกว่า : อย่างกูมีด้วยหรอวะ  เเล้วต่อด้วยคำว่า 
    การที่หน้าเราอยู่ใกล้กับผู้หญิงไง  เวลามันจะหยุดอยู่ตรงนั้น  (ป๊าด)
     
    คนสวยของเราบอกว่า : ทำอะไรก็ได้  กินข้าว ดูหนัง  ขึ้นอยู่กับทั้งสองคนมากกว่าที่จะทำให้มันโรแมนติกรึป่าว
     
    ไอ้หนุ่มผมยาว(เพื่อนปาม)บอกว่า : ไม่มี   เป็นไปได้ที่ทำงานส่งจารย์จนเบลอทำให้อัตคัดความโรแมนติกโดยสิ้นเชิง
     
    คุณมิยาซาว่า ของเราบอกว่า : การที่ได้อยู่กะคนที่เรารักตลอดไปไง  โรแมนติกที่สู๊ด...อิอิ  รีบมีซะนะ
     
    น้องสาวสุดที่รักเราบอกว่า : การที่แฟนจุ๊บก่อนนอนเเล้วกะซิบข้างหูว่ารักเราสิ  โรแมนติกละ  (ซะเหลือเกิน)
     
    เเล้วเธอยังถามกลับมาว่า  เเล้วเราล่ะ  เราก็นิ่งไปนิดนึง เเล้วก็ปิ๊งเลย
     
     
    สำหรับเรา 
    คนที่เรารักตัดผมให้เรา 
    เป็นเรื่องที่โรแมนติกที่สุดเเล้วล่ะ 
     
     
     
    August 19

    กั๊กกะกาวน์

      

    ภาพยนตร์เรื่องนี้นำเสนอผ่านมุมมองที่เข้าถึงความรู้สึกของ

     “ความเหงา” ที่วัยรุ่นและใครหลาย ๆ คนต้องเผชิญการตั้งคำถามกับ “ชีวิต” และ “ความรัก”

    ผ่านตัวละคร ป่าน (พัชรา บูรณะวิมลวรรณ) นักศึกษาแพทย์ ชั้นปี 4

    ที่กำลังตามหาว่าจริงๆ แล้วชีวิตในแต่ละวันนั้นเธออยู่เพื่ออะไร ท่ามกลางความเหงานั้นเธอรอคอยอะไรหรือใครบางคนอยู่

    แล้วช่วงชีวิตหนึ่งก็ทำให้ป่านพบกับ

     นิค (ศรุต ชัชวาล) ช่างภาพอิสระ อารมณ์ศิลปินที่อาศัยอยู่ห้องตรงข้ามกับเธอ หลายครั้งที่เจอกันไม่มีใครกล้าเริ่มบทสนทนา

    จนวันหนึ่งที่นิคเอ่ยปากคุย ทั้งสองจึงเริ่มต้นที่จะมีช่วงเวลาดี ๆ ด้วยกัน ทั้งสองเริ่มเรียนรู้กันและกัน

    “เธอ” สอนให้ “เขา” ได้เรียนรู้ที่จะเข้าใจผู้อื่น แต่ “เขา” สอนให้ “เธอ” ได้เรียนรู้การใช้ชีวิตอยู่ในโลกใบนี้และรู้จักกับคำว่า “รัก”

     ที่จะไม่มีวันเลือนไปจากความทรงจำ........

    August 12

    คำประกาศอิสรภาพ

     
    August 08

    เวลา...

     
      
     
    กลับมาตามคำเรียกร้องของทุกคนใน Look ใหม่
    คุณพร้อมเเล้วรึยัง
     
     
    ที่หายไปนานไม่ใช่เพราะว่าเบื่อโลก
    เเต่เราไปฝึกงาน [[ในความรู้สึกบอกว่าทำงานจริงๆ]]
     
     
    สามสี่เดือนที่ฝึกงานมีการเดินทางสำคัญ ๆ เกิดขึ้น  ทำให้ได้เจอคนที่อยากเจอ  เเละต้องเจอกับเรื่องที่ไม่คาดคิด
    เดินทางไกลมา  แทบจะเหนือสุดของไทยเลยทีเดียว
    ---The Gang---
    เค้าสนุกมากที่ได้ไปที่นั่น  มีอะไรใหม่ๆให้เค้าได้เจอ   การเดินทางคนเดียว 12 ชั่วโมง
    ไปทั้ง ๆ ที่ไม่คิดถึงอนาคตข้างหน้าว่าจะมีอะไรเกิดขึ้น
    เเต่อย่างน้อยก็ยังมีเพื่อนคนนึงที่คอยให้ที่หลับที่นอน  ที่กินเเละของกินอร่อยๆ
    พาเค้าเดินเที่ยวทั้งวัน  เหมือนนักท่องเที่ยวชาวเอเชีย
    เราเป็นคนไทยนะ เเต่เรารู้สึกว่ามันไม่ใช่บ้านเราอ่ะ  มันต่างที่  ต่างสำเนียง 
    เราสองคนมั่วมากๆ   โดยการเอาเเผนที่ที่ได้จากห้างพกออกมาด้วย  ระหว่างทางก็พยายามคิดจุดหมายที่จะไปเอาไว้
    เเต่ด้วยความที่เราไม่รู้ทั้งคู่นั่นแหละ  เสียค่ารถไปเยอะเลย  ถามตลอดทางเลย
    เเต่ชุดเรามันไม่ค่อยเอื้อต่อการเดินทาเท่าไหร่  เพราะวันนั้นพึ่งไปถึง  มัวคิดสวย
    เเต่เป็นประสบการมากๆเลย   ว่าต่อไปคราวหน้าต้องฟิตร่างกายให้มากกว่านี้  เพราะเดินเยอะมากๆ  
    รองเท้าก็สำตคัญ  ถึงจะเป็นเเค่รองเท้าเเตะ  ก็ไม่ใช่ว่าจะสบาย   ทรหดมากค่ะคู๊ณ
    เปลี่ยนเป็นผ้าใบหุ้มส้น all star  จะดีกว่า
    เเละสุดท้ายเราก็เจอคนที่เราอยากเจอมาตลอด  เจอเพื่อนใหม่ๆ  เราสนุกกะ The Gang มากๆ 
    เเต่เราต้องตัดใจกับบางสิ่ง
    ที่มันเป็นไปไม่ได้  เพราะความห่าง...ของระยะทาง
    มาถึงวันนี้มันก็สายเกินไปแล้ว
    มันจบเเล้ว..เท่านี้
     
     
     
    เเต่ตอนนี้เรารู้สึกเสียความรู้สึกกับคนๆนึงมากๆ    หวังว่าเค้าน่าจะรู้ตัวนะ
    เเค่อยากให้รู้ไว้ว่า  เค้าเคยเป็นคนที่สร้างเเรงบันดาลใจให้นิคคิดจะมีคนอยู่ข้างๆ
    เเต่นิคกับเค้าก็ทำลายมันเองทั้งคู่
     
     
     
    เวลานี้นิคยังรอ.....รอใครบางคนอยู่   ยังรออยู่ที่เดิม  เเล้วก็ยังมีเค้าคนเดียวในความคิด
    นิคไม่รู้ว่าเค้าจะรู้รึป่าว   ตอนนี้นิคเหลือเเค่ครอบครัวกับตัวเองเเล้ว 
    นอกนั้นก็มีคนๆนี้ที่นิครอเค้ามาจะครบสามเดือนเเล้ว
    กลางเดือนนี้เค้าจะกลับมา 
    กลับมาเเบบไหนยังไม่รู้  เเต่นิคคิดว่านิคก็ยังเป็นเหมือนเดิมนะ
    นิคพยายามอย่างที่สุดเเล้วในระหว่างสามเดือนนี้ที่พยายามเอาใจช่วยเค้า
    ทำให้เค้ารู้สึกว่าเค้าไม่ได้อยู่คนเดียว  อยากให้เค้ามีกำลังใจ
    เป็นวิธีเดียวที่นิคทำได้
     
     
    นิคก็หวังว่าเค้าจะเป็นกำลังใจให้นิคด้วยนะ
    คิดถึงทุกคนมากๆ
     
    ---Niik---
     
     
     
     
    March 27

    DoRaEmOn[[Lao]]

     

    October 24

    โอ๊ย...มีทั้งดีจัยเสียจัย

    ดีจัย  ดีจัยที่จะมีคนมาหาเดือนหน้า 
    เป็นคนที่อยากเจอด้วย
     
     
    เสียจัยไม่ได้กินเจ  เพราะปกติเป็นคนรักษาศีล
    (ส่วนใหญ่จะคิดว่า  พูดแค่นี้มึงก็ผิดศีลเเล้ว 555+++)
     
     
    เรามีทริปใหม่พร้อมภูมิใจเสนอ  กับ  เพื่อนสนิททัวร์ 
    เริ่มต้นการเดินทางจาก     ขอนแก่น - เชียงใหม่ - ปาย
     เเต่ตอนนี้คิดว่าจะได้ไปมั๊ยว้า  เพราะว่าเป็นช่วงก่อนสอบ  เวลาเดินทาง
    วันที่ 1 ธันวาคม  เวลา 20.00น.
    (เเต่จะเริ่มสอบวันที่  8  ทางผู้จัดคิดหนักมาก)
     
     
     
    การเดินทางไปยังเมืองสามหมอกครั้งนี้เรามี meeting ดีดี
    กับพี่ฟิล์ม  นิติชัย
    (เพื่อนปาล์ม  บอกว่าอยากเป็นพี่ฟิมในรักจัง  เเต่เป็นไม่ได้เเล้วเพราะไปตัดผมมา)
     
     
     เเต่จุดประสงค์คือการไปเก็บบรรยากาศสวยงามมากกว่านะ
    ใช้พี่ทัวร์เป็นคนขับรถ  สองขาของเราเดินไปเอง
    โปรแกรมทัวร์ไม่มีไรมาก  ไปถึงเเล้วจะรู้เองว่าไปไหนบ้าง
     
     
    เอาเป็นว่าใครจะไปก็คอมเม้นบอกไว้นะจ๊ะ 
    ทริปเราไปแบบไม่คิดมาก 
    เพราะเราก็ฝากชีวิตไว้กับ AIA  ( 555++)
    หน้าหนาวบนเขา  บรรยากาศดีดี  กับเมืองท่องเที่ยวอย่างอ.ปาย
    หากคุณไม่ได้ไปจะไม่มีโอกาสอีกเเล้วเพราะเราจัดครั้งเดียว
     
     
    มาอัพเดทชีวิตการเดินทางกับเรา 
    ทั้งสนุก  ทั้งเหนื่อย ทั้งมัน  กับเรา  เผื่อเวลากลับมา
    คุณจะได้มีเรื่องเอามาโม้ในสเปซได้เยอะๆ
    เเถมยังมีรูปสวยๆจากปายมาฝากเพื่อนๆอีกด้วยน๊า   ไม่ได้โม้!!!
     
     
     
     
     
                                                                                                   ฉันอัพสเปซเเล้วนะ  เเล้วแกล่ะ  อัพรึยัง
                                                                                                      คิดถึงแกว่ะ
     
     
     
     
     
     
     
    August 05

    เหนื่อยใจ

    เคยไหม...เวลาที่ไม่สบายใจเเล้วต้องการคุยกับใครซักคน
     
     
    เคยไหม...ใครซักคนนั้นอาจไม่ใช่คนที่คุณรัก
    เคยไหม...คนที่คุณรักแทบจะไม่มีความหมายสำหรับคุณอีกต่อไปmini214.gif
     
     
    May 16

    ภาษาเหนือวันละคำ

    วันนี้ฮาขอเสนอคำว่า 
    ธัมโม สังโฆ (คำอุทาน) แปลว่า  โอ้!!!++มันเป็นอะไรสุดยอดมากๆmini215.gif
    แค๊บกี๊บ หรือ  เกือก  แปลว่า  รองเท้าแตะแบบคีบ
    mini214.gifเมื่อยบ่ะเฮ้ย  แปลว่า  ไม่สบาย (ต้องหาหมอกินยาด้วย)
     
    วันนี้ก็ขอจบการนำเสนอเพียงเท่านี้ก่อนเน่อ  ตอนนี้ไข้ขี้บ่ะเฮ่ย
    เเล้วเจอกันกับภาษาเหนือวันละคำได้ใหม่ในสเปซเดียวกันนี้ สำหรับวันนี้
    สวัสดีเจ้าmini211.gif
     
    May 10

    เบื่อๆ

    !!++เบื่อๆ  ไม่มีไรทำเลย  นั่งๆนอนๆ  จาบร้าตาย++!!

    April 17

    ฝนตกตลอดเวลา

    คนที่ตัดสินคนอื่นด้วยมาตรฐานเเละความเชื่อของตัวเองโดยไม่พยายามทำความรู้จักรายละเอียดอันแตกต่างระหว่างมนุษย์  เหมือนที่เขาทนไม่ได้กับการขู่เข็ญ ด่าทอ
    เหยียดหยามโดยพ่อแม่ผู้อ้างว่ารักเขาแต่กลับดูถูกและกีดกั้นสิ่งที่เขารัก 
    แผ่นกระดาษ  ดินสอ สี พู่กัน  กลายเป็นอุปกรณ์อาชญากรรมในสายตาคนที่บ้าน  กลายเป็นของต้องห้ามที่มีโทษร้ายกาจกว่าเบียร์ในตู้เย็น 
    ภาพพ่อขย่ำภาพวาดของเขาเป็นก้อนกลมลงถังขยะต่อหน้าต่อตาพลางกระดกเหล้าเข้าปากเป็นภาพที่ทำให้เขาร้องไห้  ไม่ได้ร้องเพราะงานถูกทำลาย  ของแบบนั้นวาดเมื่อไหร่ก็ได้  แต่ร้องเพราะมันเเสดงให้เห็นว่าคนเราชอบเหยียบย่ำความสุขของคนอื่นเพื่อความสุขของตัวเอง  และร้องเพราะไม่อยากเชื่อว่าคนใกล้ชิดที่สุดรอบตัวเขาก็ไม่ต่างไปจากคนที่เขารังเกียจ 
    การตัดสินของคนส่วนใหญ่   ไม่เกี่ยวอะไรกับเรื่องดีชั่ว  ถูกผิด  ทุกคนต่างตั้งค่าความดีเลวด้
    วยระบบของตัวเองทั้งนั้น  มึงดูดบุหรี่ไม่ได้  แต่กูมีเมียน้อยได้  มึงมีเซ็กซ์กับแฟนไม่ได้  แต่กูโก่งราคาสินค้าที่บริษัทกูได้  มึงปุ๊นกัญชาไม่ได้  แต่กูติดสินบนเจ้าหน้าที่ตำรวจเพื่อให้กิจการของกูอยู่รอดได้ 
    ในเมื่อโลกเต็มไปด้วยคนอย่างนี้   ทำไมเขาจึงต้องพยายามทำตัวให้เป็นที่ชื่นชมของคนตอแหลทั้งหลาย-
    ฝนตกตลอดเวลา ปราบดา หยุ่น
    April 15

    สุดท้าย...วันสงกรานต์

    สุดท้ายของวันสงกรานต์ปีนี้ก็สนุกดี   ถนนข้าวเหนียวก็เปลี่ยนไปตามเวลาของมันแหละ  
    เจอกับเรื่องที่ไม่น่าเจอ  ปีใหม่ไทยดีดีแบบนี้ทำไมไม่มีเรื่องดีๆเข้ามาในชีวิตฉันมั่งอ่ะ  มีแต่เรื่อวเดิมๆคนเดิมๆ  น่าเบื่อก๊าบ
    วันนี้เป็นวันฝนตกตลอดเวลา   เย็นสบาย
    เด๋วดึกๆเจอกันอีกรอบ  เพราะตอนนี้ชักจะปวดท้องเเล้ว
    ยางมะได้กินข้าวเลยอ่า
    April 10

    เรื่องส่วนตัว

    วันนี้ไปทำไรบางอย่างกะผมมา    อยากเปลี่ยนตัวเองว่างั้นเหอะ      อิ่ม  แทน  กิ่งแก้ว   เซฮร์ไพรซ์แน่ๆ   คิกๆๆ
    เกิดเรื่องขึ้นเยอะจนต้องหาทางระบายความอัดอั้น  ไว้เจอกันกัน  new look!!!
    April 06

    ความน่าจะเป็น

    หนังสือรวม 13 เรื่องสั้นของ  ปราบดา หยุ่น  การันตีด้วยรางวัลซีไรต์    ถ้าไงก็ลองหามาอ่านกันดู  ความน่าจะเป็น  เป็นหนังสือเล่มที่สองของนิคที่ได้ลองอ่าน   หวังว่าพี่คุ่น  คงทำให้คนอื่นๆได้สนุกกับการอ่านเหมือนกับนิค
    รูปเล่มหนังสือก็หาได้ไม่ยากเลย  ขนาดพอดีมือ  สีสันสะดุดตาสุดๆ 
    เเละคราวหน้าก็จะพยายามมาเล่าย่อๆให้ฟังเเล้วกันว่าอ่านแล้วเป็นยังไงบ้าง
    ไว้เจอกันพรุ่งนี้นะ

    พลาด

    ไม่หวัง  ใจจริงไม่เคยจะหวัง   แต่ใจมีถ้อยคำเก็บไว้จนมันล้นหลั่ง...เผลอพูดไป  ก็รู้ คงไม่เหมือนเดิมอย่างเคย  แค่มองดูท่าทีจากเธอก็ดูรู้เลย  ฉันพลาดไป   บอกไปแล้ว  อยากจะย้อยไปแก้ไขแต่ฉันจะทำได้อย่างไร  จากนี้จะมองหน้ากันได้ไหม   และจะทำตัวคุ้นเคยอย่างไร  ให้เป็นเหมือนเดิม  ของเรา 
     เราจึงต้องห่างกันไปอย่างนี้  และคงต้องยอมรับสิ่งนี้  เมื่อฉันพลาดเองควบคุมหัวใจไม่ดี  ไม่มีทางไหน...
    เราจึงต้องห่างกันไปอย่างนี้และคงต้องยอมรับให้ไหว  ฉันไม่ต้องการให้ใครลำบากหัวใจจากคำว่ารัก   ที่พลาดไป