Niik's profile**~Niik_Niik~**PhotosBlogListsMore Tools Help
Photo 1 of 17

Niik L

Occupation
Interests
ภาพวาดของฉัน

**~Niik_Niik~**

ไม่มีคำจำกัดความที่ดี เพราะมันมีความหมายในตัว
September 28

โดนครอบงำ เเต่ยังกลับมาได้

หลังจากที่ลัทธิ Hi5 ทำให้เราปั่นป่วนไปพักใหญ่
 
ก็กลับมาเป๊ซเป๊ซเหมือนเดิมเเล้ว (โดนคาดคั้นมา)
 
อาทิตที่ผ่านมามีเรื่องให้ประทับใจมากๆ   นั่นคือ....เเท่นเเท๊น
 
 BeDaling comeback to Thailamd เป็นที่เรียบร้อยเเล้ว 
 นึกว่าจะเป็นเหมือน 1-2-Go  ซะเเร้ว
 
เพื่อนๆหลายๆคนคง งงๆที่ทำไมมีคนแปลกมา   มาในนามแฝงของนิค 
ไม่ต้องตกใจมันคือ ฮะบอยนั่นเอง  มาถึงก็ปั่นป่วนวงการ MSN ทันที
 
และต้องขอขอบใจที่ทุกคนใหการต้อนรับเเละทำการ Happy Birthday ฮะบอยด้วย
 
จะเห็นได้ว่าเป็นคนขาดความอบอุ่นอย่างรุนเเรง 
 
ที่บ้านไม่ต้อนรับ  ขาดเพื่อน  และเเฟนไม่มี  ทำให้ต้องมาอาศับห้องของเราอยู่(อย่างน่าไม่อายเป็นที่สุด)
 
เเต่ฮะบอยจะรู้มั๊ยว่าทำให้เราเรทตก  แอบไปคุยกะฮะหนุ่มๆๆๆๆๆของเรา
เง้อ....เค้าจะเข้าใจว่างายเนี่ย      ไม่ได้การซะเเร้ว
นี่ไม่ได้เป็นการแก้ตัว  เเต่เเค่บอกว่า  นิคกะฮะบอยเป็นเพื่อนสนิทการจริงๆ  ก็เท่านั้น...
เเต่ฮะบอยเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของนิคเลย   เข้าใจนิคมากที่สุดก็ว่าได้ 
ถึงเเม้จะอยู่ไกลกันขนาดที่นิคเองก็ไปไม่ถึงเเต่ก็ยังคิดถึงเเละก็เป็นห่วง  ไม่น้อยไปกว่าที่ฮะบอยคิดถึงเรานะ
 
สุดท้าย...ฮะบอยจะเป็นเพื่อนรัก (รักษาเพื่อน)ของนิคตลอดไป   
มีความสุขกับอายุ 23 ให้มากๆ  ปริญญาใบนี้นิคภูมิใจกะฮะบอยด้วย  เพราะนิคมีส่วนช่วยนิดนึง
(เพราะโง่ภาษาอังกฤษช่วยมากไม่ได้เด๋วงานเค้าเสีย)   ถือว่าเป็นของขวัญวันเกิดอายุ  23 ก็เเล้วกันนะจ๊ะ
หวังว่าคงชอบของขวัญที่ทำให้นะ   อย่าลืมใส่นาฬิกาบอกเวลาด้วย  ตั้งใจเก็บเงิน(ที่มีอยู่น้อยนิด) มาซื้อเลยนะเฟ่ย
พูดเเล้วภูมิใจตัวเองชิบหาย  มีของขวัญให้เพื่อนเเต่ไม่มีปัญาซื้อใส่เองเเถมมีหนี้อีกต่างหาก
 
ปล.   อยากไปงานรับปริญญามากๆ  เเต่เค้าคงไม่มีปัญญาไป  
ปล.2  อย่ามาแอบเล่นเอ็มคนอื่นเข้าใจมั๊ย  อย่าแอบมายุใครเค้าให้เชียร์ตัวเองด้วย
 
 
 
รักและคิดถึง BeDaling
 N i i k
 
 
 
 
 
 
 
 
 
August 24

เรื่องโรแมนติก

 
 
 
วันนี้ว่างๆเลยได้มีโอกาสดูหนังเรื่องนึง ทำให้ได้คิดถึงความโรเเมนติก
เราเลยลองเช็คเรทความโรแมนติกของเเต่ละคนดู
มาลองดูซิว่า  ความโรแมนติกของทุกคนเป็นไงบ้าง
(อ่านเเล้วไม่ต้องตกใจที่มีความโรแมนติกของตัวเองอยู่ในนี้นะจ๊ะ...อิอิโดนหลอกให้ตอบอ่ะดิ)
 
 
 
 เพื่อนสาวคนเเรกตอบว่า : ติดฝนกะเเฟนเป็นอะไรที่โรแมนติกที่สุดเเล้ว
 
เพื่อนอีกคนบอกว่า : แฟนเอาของมาเซอร์ไพร้ซ์ถึงหน้าบ้านมั้ง  ดูน่ารักดี (เหมือนหน้าตาเธอเลย)
 
เพื่อนตัวเล็กของเราบอกว่า : ไม่มีอะไรที่โรแมนติกสำหรับเธอ  คบกันแบบเพื่อนดีเเล้ว(ไร้ความโรแมนติกสิ้นดี 555++)
 
เพื่อน(ปาม)สนิทของเราบอกว่า : อย่างกูมีด้วยหรอวะ  เเล้วต่อด้วยคำว่า 
การที่หน้าเราอยู่ใกล้กับผู้หญิงไง  เวลามันจะหยุดอยู่ตรงนั้น  (ป๊าด)
 
คนสวยของเราบอกว่า : ทำอะไรก็ได้  กินข้าว ดูหนัง  ขึ้นอยู่กับทั้งสองคนมากกว่าที่จะทำให้มันโรแมนติกรึป่าว
 
ไอ้หนุ่มผมยาว(เพื่อนปาม)บอกว่า : ไม่มี   เป็นไปได้ที่ทำงานส่งจารย์จนเบลอทำให้อัตคัดความโรแมนติกโดยสิ้นเชิง
 
คุณมิยาซาว่า ของเราบอกว่า : การที่ได้อยู่กะคนที่เรารักตลอดไปไง  โรแมนติกที่สู๊ด...อิอิ  รีบมีซะนะ
 
น้องสาวสุดที่รักเราบอกว่า : การที่แฟนจุ๊บก่อนนอนเเล้วกะซิบข้างหูว่ารักเราสิ  โรแมนติกละ  (ซะเหลือเกิน)
 
เเล้วเธอยังถามกลับมาว่า  เเล้วเราล่ะ  เราก็นิ่งไปนิดนึง เเล้วก็ปิ๊งเลย
 
 
สำหรับเรา 
คนที่เรารักตัดผมให้เรา 
เป็นเรื่องที่โรแมนติกที่สุดเเล้วล่ะ 
 
 
 
August 19

กั๊กกะกาวน์

  

ภาพยนตร์เรื่องนี้นำเสนอผ่านมุมมองที่เข้าถึงความรู้สึกของ

 “ความเหงา” ที่วัยรุ่นและใครหลาย ๆ คนต้องเผชิญการตั้งคำถามกับ “ชีวิต” และ “ความรัก”

ผ่านตัวละคร ป่าน (พัชรา บูรณะวิมลวรรณ) นักศึกษาแพทย์ ชั้นปี 4

ที่กำลังตามหาว่าจริงๆ แล้วชีวิตในแต่ละวันนั้นเธออยู่เพื่ออะไร ท่ามกลางความเหงานั้นเธอรอคอยอะไรหรือใครบางคนอยู่

แล้วช่วงชีวิตหนึ่งก็ทำให้ป่านพบกับ

 นิค (ศรุต ชัชวาล) ช่างภาพอิสระ อารมณ์ศิลปินที่อาศัยอยู่ห้องตรงข้ามกับเธอ หลายครั้งที่เจอกันไม่มีใครกล้าเริ่มบทสนทนา

จนวันหนึ่งที่นิคเอ่ยปากคุย ทั้งสองจึงเริ่มต้นที่จะมีช่วงเวลาดี ๆ ด้วยกัน ทั้งสองเริ่มเรียนรู้กันและกัน

“เธอ” สอนให้ “เขา” ได้เรียนรู้ที่จะเข้าใจผู้อื่น แต่ “เขา” สอนให้ “เธอ” ได้เรียนรู้การใช้ชีวิตอยู่ในโลกใบนี้และรู้จักกับคำว่า “รัก”

 ที่จะไม่มีวันเลือนไปจากความทรงจำ........

August 12

คำประกาศอิสรภาพ

 
August 08

เวลา...

 
  
 
กลับมาตามคำเรียกร้องของทุกคนใน Look ใหม่
คุณพร้อมเเล้วรึยัง
 
 
ที่หายไปนานไม่ใช่เพราะว่าเบื่อโลก
เเต่เราไปฝึกงาน [[ในความรู้สึกบอกว่าทำงานจริงๆ]]
 
 
สามสี่เดือนที่ฝึกงานมีการเดินทางสำคัญ ๆ เกิดขึ้น  ทำให้ได้เจอคนที่อยากเจอ  เเละต้องเจอกับเรื่องที่ไม่คาดคิด
เดินทางไกลมา  แทบจะเหนือสุดของไทยเลยทีเดียว
---The Gang---
เค้าสนุกมากที่ได้ไปที่นั่น  มีอะไรใหม่ๆให้เค้าได้เจอ   การเดินทางคนเดียว 12 ชั่วโมง
ไปทั้ง ๆ ที่ไม่คิดถึงอนาคตข้างหน้าว่าจะมีอะไรเกิดขึ้น
เเต่อย่างน้อยก็ยังมีเพื่อนคนนึงที่คอยให้ที่หลับที่นอน  ที่กินเเละของกินอร่อยๆ
พาเค้าเดินเที่ยวทั้งวัน  เหมือนนักท่องเที่ยวชาวเอเชีย
เราเป็นคนไทยนะ เเต่เรารู้สึกว่ามันไม่ใช่บ้านเราอ่ะ  มันต่างที่  ต่างสำเนียง 
เราสองคนมั่วมากๆ   โดยการเอาเเผนที่ที่ได้จากห้างพกออกมาด้วย  ระหว่างทางก็พยายามคิดจุดหมายที่จะไปเอาไว้
เเต่ด้วยความที่เราไม่รู้ทั้งคู่นั่นแหละ  เสียค่ารถไปเยอะเลย  ถามตลอดทางเลย
เเต่ชุดเรามันไม่ค่อยเอื้อต่อการเดินทาเท่าไหร่  เพราะวันนั้นพึ่งไปถึง  มัวคิดสวย
เเต่เป็นประสบการมากๆเลย   ว่าต่อไปคราวหน้าต้องฟิตร่างกายให้มากกว่านี้  เพราะเดินเยอะมากๆ  
รองเท้าก็สำตคัญ  ถึงจะเป็นเเค่รองเท้าเเตะ  ก็ไม่ใช่ว่าจะสบาย   ทรหดมากค่ะคู๊ณ
เปลี่ยนเป็นผ้าใบหุ้มส้น all star  จะดีกว่า
เเละสุดท้ายเราก็เจอคนที่เราอยากเจอมาตลอด  เจอเพื่อนใหม่ๆ  เราสนุกกะ The Gang มากๆ 
เเต่เราต้องตัดใจกับบางสิ่ง
ที่มันเป็นไปไม่ได้  เพราะความห่าง...ของระยะทาง
มาถึงวันนี้มันก็สายเกินไปแล้ว
มันจบเเล้ว..เท่านี้
 
 
 
เเต่ตอนนี้เรารู้สึกเสียความรู้สึกกับคนๆนึงมากๆ    หวังว่าเค้าน่าจะรู้ตัวนะ
เเค่อยากให้รู้ไว้ว่า  เค้าเคยเป็นคนที่สร้างเเรงบันดาลใจให้นิคคิดจะมีคนอยู่ข้างๆ
เเต่นิคกับเค้าก็ทำลายมันเองทั้งคู่
 
 
 
เวลานี้นิคยังรอ.....รอใครบางคนอยู่   ยังรออยู่ที่เดิม  เเล้วก็ยังมีเค้าคนเดียวในความคิด
นิคไม่รู้ว่าเค้าจะรู้รึป่าว   ตอนนี้นิคเหลือเเค่ครอบครัวกับตัวเองเเล้ว 
นอกนั้นก็มีคนๆนี้ที่นิครอเค้ามาจะครบสามเดือนเเล้ว
กลางเดือนนี้เค้าจะกลับมา 
กลับมาเเบบไหนยังไม่รู้  เเต่นิคคิดว่านิคก็ยังเป็นเหมือนเดิมนะ
นิคพยายามอย่างที่สุดเเล้วในระหว่างสามเดือนนี้ที่พยายามเอาใจช่วยเค้า
ทำให้เค้ารู้สึกว่าเค้าไม่ได้อยู่คนเดียว  อยากให้เค้ามีกำลังใจ
เป็นวิธีเดียวที่นิคทำได้
 
 
นิคก็หวังว่าเค้าจะเป็นกำลังใจให้นิคด้วยนะ
คิดถึงทุกคนมากๆ
 
---Niik---